رادار تقرب دقیق

رادار تقرب دقیق (PAR : precision approach radar )یک سامانه راداری است که برای مشاهده موقعیت یک هواپیما در مسیر تقرب وخصوصا” فراهم نمودن شرایط دقیق هدایت هواپیما هنگام نزدیک شدن به سطح زمین در یک فرودگاه نصب     می گردد. سامانه مذکور از تجهیزات راداری زمینی تشکیل شده  که متناوبا” به دو سامانه آنتن متصل می شود. یک آنتن با یک بیم باریک ، یک سکتور 20 درجه را در صفحه افقی می پیماید وآنتن دیگر با یک بیم باریک ،  سکتور 7 درجه را در صفحه عمودی جاروب می نماید. اندازه اصلاح مسیر حرکت از زمین به هواپیما ارسال می گردد. این رادار یک سامانه ردیابی است که کنترل ترافیک هوایی ، از نوع تقرب با کنترل زمینی ( با بکار گیری یک نمایشگر دقیق ) مربوط به مسیر تقرب نهایی یک باند فرود را فراهم می نماید. برای اطمینان از ایمنی مطلق ، اطلاعات دقیق بر روی یک نمایشگر  (PPI : plan position indicator )نمایش داده می شود.این نمایشگر اطلاعات موقعیت هواپیما ، شرایط کنترل راستای حرکت ونرخ فرود را  برای مراقب پرواز فراهم می نماید. برای حصول به این امر وتامین دقت لازم برای کمک به تقرب نهایی ، نمایشگر، موقعیت هواپیما را در ارتباط با فاصله ، زاویه افقی وارتفاع از سطح دریا ، فراهم می نماید.اطلاعات نمایش داده شده بر روی نمایشگر رادار تقرب دقیق ، به یک مراقب ترافیک هوایی این اجازه را می دهد که یک خلبان را در طول باند با هدف یک فرود دقیق در مسیر تقرب هدایت نماید. رادارهای تقرب دقیق در بیشتر شرایط جوی بکار گرفته می شوند ونیازی به تعبیه هیچ یک از تجهیزات الکترونیکی فرود هواپیما مثل ILSندارند. دو راه برای تامین اطلاعات فاصله ، زاویه افقی و ارتفاع بر روی PPIوجود دارد : بکار گیری دو آنتن یکی برای پوشش زاویه افقی ودیگری ارتفاع. روش دیگر استفاده از یک آنتن آرایه فازی کنترل شونده توسط یک کامپیوتر واحد که   می تواند ردیابی بیم مدادی شکل را برای هر دو موقعیت ارتفاع و زاویه افقی فراهم نماید.

این نوع رادار هدایتی جهت فراهم نمودن هدایت وراهنمایی جانبی وعمودی خلبان یک هواپیما ، برای فرود تا آستانه (Tereshold)طراحی گردیده است . پس از آن که هواپیما به ارتفاع DH   (decision height)   یا DA  (decision   altitude) رسید ، هدایت از طریق راهنمایی مراقب پرواز انجام می شود.مراقبان پرواز با کنترل صفحه نمایش رادار PARموقعیت هر هواپیما را مشاهده نموده و دستورالعمل های لازم را به نحوی برای خلبان صادر می نمایند که هواپیما در مسیر صحیح فرود در زمان اجرای تقرب نهایی قرار گیرد. عملکرد این نوع رادار شبیه سامانه ILS  (Instrument landing System)  می باشد ، ولی به دستورات وراهنمایی مراقب پرواز نیاز دارد . یک نمونه از امکانات تقرب که از رادار PARاستفاده می نماید GCA  (ground – controlled approach)می باشد. مراقبان پرواز باید حداقل هر 5 ثانیه یک بار اطلاعات پیوسته ای از زاویه افقی  (Azimuth)ومسیر glidepath(ارتفاع) را ارسال نمایند. طرح تقرب زمانی پایان می یابد که هواپیما کاملا” فرود آید یا اینکه خلبان مشاهده فرودگاه را گزارش کرده وسپس مراقبین بصورت بصری اقدام وادامه دهند. قسمت بالایی صفحه نمایش ارتفاع وبخش پائینی زاویه افقی را نمایش می دهد. مراقبین پرواز باید قادر باشند اطلاعات برگشتی از رادار را (مشاهده از بالا) به گونه ای تفسیر نمایند که به خلبان اطلاع دهند هواپیما به راست یا چپ منحرف شده است . این گونه رادارها بیشتر در کنترل ترافیک هوایی بخش نظامی استفاده می شود. این رادارها قادرند هدایت دقیق را از فاصله 10 تا 20 مایلی فراهم نمایند. نمایشگر رادار OJ – 333نمایشگری است که مراقب ترافیک هوایی از آن برای صدور دستورات به خلبان استفاده می نماید . در ایالات متحده از رادار PARبیشتر در نیروی دریایی استفاده می شود. وآن به این دلیل است که این رادار، تقرب دقیق پنهانی تری را برای استفاده درناوهای هواپیمابر بکار می گیرد. یک ILSنصب شده بر روی ناو هواپیمابر می تواند یک مسیر هدایت خوبی برای موشک های دشمن باشد. اما رادار  PARبدون دستورات مراقب پرواز نمی تواند هدایت دقیقی را ارائه نماید.

محمد رضا غلامحسینی

کارشناس مسئول تجهیزات راداری فرودگاه حضرت امام